Kameel Stoepstorie: A dove breeder changed into a crockery cupboard.

Things are never just straight forward in our home. There is always room for a twist or two.

On our arrival at KameelZA, we store some of our stuff in a shed, on my brother’s farm. Once a week we would dash over to collect some of our stuff. During one of this visit, I spotted an old dove breeder standing in the shed. This was fascinating. The little doors and little bars made it even more unusual.

My brother was kind enough to pass it on to us. We left it outside for a day or two before the big clean began. Except for being out of use for quite some time, it was also a bit flimsy, but it will be ideal for a crockery cupboard.

The restoration process took Hennie some time. He used my dad little workplace as a workshop. He took the breeder apart and copy some of the doors and beams. The sanding and fitting took some time. Every time he fixed something a new challenge popped up. Some of the planks were bent and had to be flattened.

Hennie had to search for the right size bars to replaced the missing once. Parts of the back were damaged and needed replacement. As we have moved with old tin ceilings, we decided that it will be ideal for the back and it will add some texture to the, now, crockery cupboard.

One morning he announced that he needs the paint for it. I have looked at pictures of paint colours on the internet and was still dreaming which colour would it be. We decided on a steel grey colour with the name Dust to Day.

On a clear day, the compressor started and it took two days to spray paint the cupboard in every crack and nook. Once this was completed, to Hennie’s satisfaction, it was time to select the tin ceilings and installing it as the backing.

With a lot of excitement, it was carried into our cottage. I could start with the unpacking of the crockery. The way to go was to create little displays in every box.

Hope you like the final result.

Till next time
Sandra

Kameel Stoepstorie: Kameeldoringbome

Soos julle weet het ‘n Kameeldoringboom yslike dorings. Vir ‘n klein dogtertjie is dit sommer allermintige dorings. Onthou tot vandag dat ‘n doring in die sagte deel van my voetsool gesteek het.  Dit het gereën en ons het in die water geloop. Die nagevolg was pynlik. Ma Floss het alles probeer maar die doring het vasgesuig vir dae. Vandag nog is die letsel onder my voet die bewys van die pyn en lyding.

n Kameeldoringboom of dan Vachellia Erioloba se dorings van naderby. 

In Suid-Afrika is die Kameeldoringboom is ‘n beskermde boom. Dit lewe vir baie jare. Van die bome op die plaas was daar toe ons as klein kinders daar kom woon het. Niks krap hulle omstandighede om nie. Nie droogte of baie reën nie. Die penwortel roei baie diep en die maksimum van so ‘n penwortel is 68m.

Die Doringboom verskaf kos, skuiling, plek vir die vee en voels. Dit het ook medisinale voordele vir die mens. Pierneef het graag die bome geskilder.

Groot erkenning word aan die webtuiste gegee vir die skildery naamlik die Dyman Gallery

Jare gelede wou Pa Gerald ‘n boom uithaal wat in die pad was van ‘n ontwikkelling. Die trekker – nogal met so ‘n dakkie – en kettings is ingespan. Die trekker het gekreun en gesteun, maar toe die ketting breek en amper vir Ouboet teen die kop tref  Pa oorgegee. Die boom staan nog vandag heel gemaklik op sy plek.

Die kameeldoringboom wat die stryd teen ‘n trekker en ‘n ketting gewen het.

Die boom dra die mooiste grys peule. As jy desperaat genoeg is kan jy die peul oopbreek en die swart sade uithaal en fyn maal en gebruik as ‘n plaasvervanger vir koffie. Die fyn gemaalde saadpoeier is ook glo goed vir oorinfeksie. Gebrande as van die bas van die boom is goed om ‘n hoofpyn te genees. Die sade word ook gebruik as ‘n voer vir die vee. Die gesegde lei dat ‘n Kameeldoringboom nie sal groei voordat dit deur die maag van ‘n bees gegaan het.

Die peule met hul sagte grys kleur.

Die bygelowe het ook nie die Kameeldoringboom verby gegaan nie. Daar word geglo dat weerlig eers ‘n doringboom sal slaan voordat dit anderbome sou raak slaan. Die storie glo ek swaar. In ons jong dae het die weer 14 van Ma Floss se beeste onder die Kareebome dood geslaan. Die Kameeldoringboom was ongeskonde.

Die Versamelvoëls maak maak masiewe neste in die Kameeldoringbome. Die nes lyk soos ‘n groot hoop gras wat in die boom sit.  Wanneer jy onder die “hooimied” staan sien jy die ingange na die verskillende kamers. Dit lyk nogal soos ‘n heuningkorf. Honderde families woon in so ‘n nes en dit is ‘n gesig om van nader te beskou. Hierdie neste word vir generasies van voëls bewoon.

Ons huis is natuurlik in die skadu van ‘n Kameeldoringboom gebou.

Tot volgende keer

Sandra